A A A

Sojuza pieczatnikow ul. nr 22/ Mastierskaja ul. nr 9

Союза печатников ул., nr 22/ Мастерская ул., nr 9


Kościół pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika wzniesiony w latach 1823-25 przez włoskiego architekta Davida Viscontiego (1772–1838). Fot. z 2013 r. © MCK (fot. S. Yonov).
01.12.2015
Sojuza pieczatnikow ul. nr 22/ Mastierskaja ul. nr 9
Союза печатников ул., nr 22 [Sojuza pieczatnikow ul. nr 22] / Мастерская ул., nr 9 [Mastierskaja ul. nr 9]

Kościół parafialny pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika [Римско-католический костел св. Станислава] wzniesiony został w latach 1823–1825 przez włoskiego architekta Davida Viscontiego (1772–1838). Fundatorem konsekrowanej 7 maja 1825 r. świątyni, skupiającej społeczność rzymskokatolicką dzielnicy Kołomna, był metropolita mohylewski abp Stanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz (1731–1826), historyk i działacz oświatowy, z racji swej ugodowej postawy postać budząca kontrowersje.

Przez wiele lat w ołtarzu głównym znajdował się przywieziony przez niego z Wilna obraz Św. Stanisław upominający króla Bolesława Śmiałego (1785) pędzla czynnego także nad Newą Franciszka Smuglewicza (1745–1807); obecnie w zbiorach Ermitażu. Arycybiskup Bohusz-Siestrzeńcewicz spoczął w krypcie fundowanej przez siebie świątyni, o czym przypomina umieszczona w posadzce nowa tablica nagrobkowa z łacińską inskrypcją.

16 marca 1828 r. przy kościele erygowano parafię, która liczyła początkowo ok. 1,5 tys., a w 1917 r. osiągnęła ponad 10 tys. wiernych. Od lat 40. XIX w. w budynku parafialnym, którego budowę nadzorował Stanisław Kierbedź (1810–1899), funkcjonowała też katolicka szkoła. Po przewrocie bolszewickim kościół św. Stanisława był jedną z nielicznych w Piotrogrodzie czynnych świątyń katolickich, a przez kilka lat działała przy nim tajna szkoła polska. Zamknięty przez władze radzieckie w 1935 r. został zwrócony wiernym w początkach lat 90. XX w. Był rekonsekrowany 14 czerwca 1998 r. przez prymasa Polski kard. Józefa Glempa (1929–2013) i ówczesnego abp. metropolitę moskiewskiego Tadeusza Kondrusiewicza (wydarzenie upamiętnia rosyjskojęzyczna tablica).

Obecnie odgrywa ważną rolę w życiu petersburskiej Polonii. Jego aktualny (od 1996) proboszcz ks. Krzysztof Pożarski jest zasłużonym dla tej społeczności animatorem oświaty i kultury oraz badaczem i popularyzatorem dziejów Kościoła katolickiego w Petersburgu i Rosji. Współpracuje ze stowarzyszeniami polonijnymi, wydaje magazyn historyczny „Nasz Kraj”. Z jego inicjatywy w świątyni umieszczono tablice ku czci wybitnych Polaków: Adama Mickiewicza (1798–1855), ufundowana na 200-lecie urodzin poety w 1998 r., bp. Antoniego Maleckiego (1861–1935), który w latach 1887–1921 był tu wikariuszem (odsłonięta 17 stycznia 2000 r.), oraz św. Jana Pawła II (1920–2005). Tę ostatnią odsłonięto 7 kwietnia 2005 r., w dniu uroczystości pogrzebowych papieża Polaka, a 27 stycznia 2013 r. trafiły tu z Krakowa relikwie Jana Pawła II. Z fasady do wnętrza kościoła przeniesiono również łacińską płytę fundacyjną, będącą najstarszym tutejszym zabytkiem.

Z kościołem św. Stanisława związany był ks. Zygmunt Łoziński (1870–1932), absolwent i wykładowca petersburskiej Akademii Duchownej, późniejszy biskup miński, prześladowany przez władze radzieckie, obecnie kandydat do wyniesienia na ołtarze. Jednym z parafian był syn tutejszego organisty (od 1868) mieszkający w młodości w domu parafialnym i uczący się w tutejszej szkole Leon Wasilewski (1870–1936), działacz Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS), bliski współpracownik marszałka Józefa Piłsudskiego (1867–1935) oraz ojciec działaczki komunistycznej Wandy Wasilewskiej (1905–1964).
Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszej witryny. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na twoim dysku zmień ustawienia przeglądarki
Akceptuję
Więcej informacji