A A A

Kazanskaja ul. nr 22

Казанская ул., nr 22


Dom Wawarina [Дом Варварина] przy ul. Kazanskiej [Казанская ул.] (dawniej Bolszaja Mieszczanskaja [Большая Мещанская ул.]) 22, w którym od listopada 1824 r. do stycznia 1825 r. mieszkał Adam Mickiewicz (1798-1855). Fot. z r. 2013. © MCK (fot. S. Yonov).
27.09.2016
Kazanskaja ul. nr 22
Казанская ул., nr 22 [Kazanskaja ul. nr 22] (dawniej Большая Мещанская [Bolszaja Mieszczanskaja])

Pierwszy stały petersburski adres poety Adama Mickiewicza (1798–1855) bywa różnie interpretowany przez badaczy i przewodników. Podczas około trzymiesięcznego pobytu nad Newą od listopada 1824 r. do stycznia 1825 r. Mickiewicz wspólnie z przyjaciółmi filaretami Franciszkiem Malewskim (1800–1870) i Onufrym Pietraszkiewiczem (1793–1863) wynajęli – według świadectwa tego ostatniego – kwaterę na trzecim piętrze domu Wawarina z widokiem na kanał Jekatieryninski (obecnie nab. kan. Gribojedowa). Przenieśli się tu, płacąc 30 rubli miesięcznie, z hotelu „Londyn” przy prosp. Newskim, który okazał się dla nich za drogi. Do Petersburga przybyli bowiem 9 listopada 1824 r. w czasie największej w XIX w. powodzi i „z powodu wylewu trafili na podrożenie mieszkań i na ogólną drogość życia”. Po niezwykle intensywnym towarzysko pobycie Mickiewicz opuścił stolicę Imperium 25 stycznia 1825 r. i udał się do Odessy.

Dom Wawarina [Дом Варварина] powstał ok. 1810 r. i należał do Iwana Wawarina, który był właścicielem kilku nieruchomości przy ówczesnym kanale Jekatieryninskim oraz ul. Bolszoj Mieszczanskoj. Tworzyły go de facto dwa budynki, jeden od ul. Kazanskiej, drugi od strony kanału, a w obu znajdowały się kwatery pod najem. Przewinęło się przez nie wiele postaci związanych z życiem kulturalnym i naukowym miasta. W latach 1895–1917 właścicielem budynku był kupiec Grigorij K. Tołczonow.

Błędnie przyjmuje się niekiedy, że podczas tego pierwszego pobytu w Petersburgu poeta mieszkał w kamienicy czynszowej M. A. Bruniego [Доходный дом М. А. Бруни], która znajduje się przy ul. Kazanskiej, ale pod nr. 18. Kamienica ta zbudowana w 1800 r. w połowie XIX w. została przebudowana przez niemieckich architektów Alexandra Krakaua (1817–1888) oraz Alexandra Geschwenda (1833–1905). Kolejną przebudowę przeszła w 1908 r. pod kierunkiem architekta szwajcarskiego pochodzenia Julija F. Bruniego (1843-1911).
Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszej witryny. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na twoim dysku zmień ustawienia przeglądarki
Akceptuję
Więcej informacji